Όταν ένας σκύλος γρυλίζει, η πρώτη μας αντίδραση συχνά είναι να τον σταματήσουμε. Στην πραγματικότητα όμως, το γρύλισμα είναι ένα από τα πιο πολύτιμα μηνύματα που μας δίνει.
Το γρύλισμα είναι επικοινωνία
Πριν φτάσει στο γρύλισμα, ο σκύλος έχει συνήθως δώσει πιο διακριτικά σήματα. Κάποια από αυτά: γυρίζει το κεφάλι του και αποφεύγει την οπτική επαφή. Γλείφει γρήγορα τα χείλη και τη μύτη του. Χασμουριέται χωρίς να είναι κουρασμένος. Το σώμα του σφίγγει ή παγώνει. Όταν αυτά αγνοούνται, ανεβάζει την ένταση της επικοινωνίας του.
Το γρύλισμα σημαίνει «νιώθω άβολα», «παρακαλώ σταμάτα». Είναι ο τρόπος του να μας ζητήσει χώρο πριν χρειαστεί να κάνει κάτι παραπάνω.
Γιατί γρυλίζει ένας σκύλος
Φόβος. Όταν νιώθει απειλή, γρυλίζει για να την κρατήσει μακριά.
Πόνος ή σωματική δυσφορία. Πάντα αξίζει να αποκλειστεί ένα ιατρικό αίτιο με τον κτηνίατρο.
Προστασία πόρων. Φαγητό, παιχνίδια, αγαπημένα σημεία, ακόμα και άνθρωποι.
Όρια στην επαφή. Όταν δεν θέλει να τον αγγίξουμε εκείνη τη στιγμή.
Γιατί δεν τιμωρούμε το γρύλισμα
Όταν τιμωρούμε το γρύλισμα, δεν αλλάζουμε την αιτία που νιώθει άβολα ο σκύλος. Αλλάζουμε μόνο την επικοινωνία.
Η δυσφορία παραμένει. Και την επόμενη φορά που θα νιώσει το ίδιο, μπορεί να μη δώσει προειδοποίηση. Μπορεί να περάσει κατευθείαν στο δάγκωμα. Το γρύλισμα δεν είναι το πρόβλημα. Είναι η προειδοποίηση που μας δίνει χρόνο να αντιδράσουμε.
Τι κάνουμε αντί
Όταν ο σκύλος γρυλίζει, αυτό που ζητά είναι χώρος. Παρατηρούμε τι συνέβη πριν, και αν χρειάζεται, διαχειριζόμαστε το περιβάλλον για να αποτρέπουμε καταστάσεις που τον δυσκολεύουν.
Αν το γρύλισμα είναι συχνό ή δεν καταλαβαίνουμε γιατί, ο κτηνίατρος μπορεί να αποκλείσει ιατρικά αίτια, και ένας εκπαιδευτής ή συμπεριφοριστής μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε την αιτία.
Όταν αρχίσουμε να βλέπουμε το γρύλισμα ως πληροφορία και όχι ως πρόβλημα, αλλάζει ο τρόπος που επικοινωνούμε με τον σκύλο μας. Του δίνουμε τη δυνατότητα να μας πει «δεν είμαι εντάξει» πριν χρειαστεί να το αποδείξει.