Όταν ακούμε «κοινωνικοποίηση», φανταζόμαστε συχνά τον σκύλο μας να παίζει με άλλους σκύλους στο πάρκο. Στην πραγματικότητα όμως, είναι κάτι πολύ ευρύτερο.
Η έκθεση στον κόσμο
Η κοινωνικοποίηση είναι η διαδικασία μέσα από την οποία ο σκύλος μαθαίνει να ζει στον κόσμο μας. Σημαίνει θετική, ελεγχόμενη έκθεση σε διαφορετικούς ήχους, μυρωδιές, επιφάνειες, ανθρώπους κάθε ηλικίας, οχήματα, περιβάλλοντα.
Η σωστή και ελεγχόμενη αλληλεπίδραση με άλλους σκύλους είναι, φυσικά, σημαντική. Δεν χρειάζεται όμως να γίνεται συχνά ή βιαστικά για να θεωρούμε ότι ο σκύλος μας κοινωνικοποιείται σωστά. Πολύ πιο σημαντικό είναι να μάθει ότι ο κόσμος γύρω του είναι ασφαλής.
Η ηρεμία πάνω από την αλληλεπίδραση
Ένας καλά κοινωνικοποιημένος σκύλος δεν είναι αυτός που πλησιάζει κάθε άνθρωπο και κάθε σκύλο. Είναι αυτός που μπορεί να ζει ήρεμα γύρω τους, χωρίς να χρειάζεται να εμπλακεί σε κάθε ερέθισμα.
Ο στόχος είναι να νιώθει ασφαλής και σταθερός, ακόμα και αν δεν θέλει να αλληλεπιδράσει.
Πότε η κοινωνικοποίηση γίνεται κακή εμπειρία
Συχνά εκθέτουμε τον σκύλο μας σε καταστάσεις που τον υπερβαίνουν. Σκύλους που έρχονται κοντά του για να γνωριστούν, ενώ εκείνος δεν νιώθει άνετα. Παιδιά που τρέχουν γύρω του όταν δεν είναι έτοιμος.
Αυτή δεν είναι κοινωνικοποίηση. Είναι υπερφόρτωση.
Πώς το προσεγγίζουμε
Δεν αναγκάζουμε τον σκύλο μας να πλησιάσει αυτό που τον δυσκολεύει, και δεν περιμένουμε να δείξει φόβο για να του κρατήσουμε απόσταση. Η απόσταση είναι εργαλείο πρόληψης, όχι αντίδρασης. Του δίνουμε χρόνο να παρατηρήσει από μακριά, με τον δικό του ρυθμό. Κάθε σκύλος είναι διαφορετικός. Σεβόμαστε αν χρειάζεται λίγο, ή πολύ χρόνο.
Παράλληλα, διαβάζουμε τη γλώσσα του σώματός του. Αν δείχνει στρες, μειώνουμε την ένταση και του δίνουμε χώρο να αποφορτιστεί.
Όταν προστατεύουμε τον σκύλο μας και του προσφέρουμε ευχάριστες ή ουδέτερες εμπειρίες, χτίζουμε εμπιστοσύνη και τα θεμέλια μιας σωστής κοινωνικοποίησης.