Καθημερινά αγγίζουμε τον σκύλο μας: τον χαϊδεύουμε, τον βουρτσίζουμε, καθαρίζουμε τα αυτιά του, κόβουμε τα νύχια του, τον εξετάζει ο κτηνίατρος. Το να μάθει, ειδικά από κουτάβι, ότι το άγγιγμα και ο χειρισμός είναι κάτι ασφαλές και ευχάριστο, είναι ένα από τα πιο πολύτιμα πράγματα που μπορούμε να του προσφέρουμε.
Γιατί είναι τόσο σημαντικό
Ο χειρισμός είναι κομμάτι της καθημερινής ζωής κάθε σκύλου, στο σπίτι αλλά και στον κτηνίατρο. Όταν ο σκύλος νιώθει άνετα με το άγγιγμα, όλες αυτές οι στιγμές γίνονται εύκολες και ήρεμες, τόσο για εκείνον όσο και για εμάς.
Όταν όμως δεν το έχει συνηθίσει, ακόμα και μια απλή στιγμή φροντίδας μπορεί να του φανεί δύσκολη ή τρομακτική.
Γιατί ειδικά στα κουτάβια
Τα κουτάβια, από τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής τους, είναι εξαιρετικά ευαίσθητα και βρίσκονται σε συνεχή διαδικασία μάθησης. Ακόμα και το απαλό, ήρεμο άγγιγμα σε αυτές τις πρώτες εβδομάδες αφήνει το αποτύπωμά του: ο σκύλος μαθαίνει, πολύ νωρίς, ότι η ανθρώπινη επαφή είναι κάτι ασφαλές.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας ενήλικας σκύλος δεν μπορεί να μάθει. Μπορεί απόλυτα, απλώς χρειάζεται περισσότερο χρόνο και υπομονή.
Επιλογή, όχι πίεση
Το πιο σημαντικό: δεν πιάνουμε ποτέ με το ζόρι τα αυτιά, τις πατούσες ή την ουρά του σκύλου μας. Δεν τον ακινητοποιούμε για να «τελειώνουμε». Αντίθετα, του δίνουμε επιλογή. Παρατηρούμε αν νιώθει άνετα ή όχι, και σεβόμαστε την απάντησή του. Αν δείξει ότι δυσανασχετεί, σταματάμε.
Ένας σκύλος που ξέρει ότι μπορεί να πει «όχι», παραδόξως γίνεται πιο πρόθυμος να πει «ναι». Νιώθει ασφαλής, γιατί ξέρει ότι δεν θα του επιβληθεί τίποτα.
Το άγγιγμά μας να σημαίνει κάτι καλό
Κάθε φορά που αγγίζουμε τον σκύλο μας, το συσχετίζουμε με κάτι ευχάριστο. Ακουμπάμε απαλά μια πατούσα και ακολουθεί μια λιχουδιά. Αγγίζουμε ένα αυτί και ακολουθεί μια λιχουδιά. Έτσι, το άγγιγμα σταματά να είναι κάτι που απλώς ανέχεται, και γίνεται κάτι που προμηνύει κάτι καλό.
Με τον καιρό, ο σκύλος μας δεν φοβάται πια το χέρι που πλησιάζει. Το περιμένει, γιατί έχει μάθει ότι το άγγιγμά μας σημαίνει ασφάλεια και εμπιστοσύνη.