Συχνά, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, περιμένουμε από τον σκύλο μας πάρα πολλά. Να είναι ήρεμος αλλά και παιχνιδιάρης, φιλικός με όλους, να μη γαβγίζει, να μην τραβάει, να μη λερώνει, να μένει ήρεμος όταν φεύγουμε και τον αφήνουμε μόνο στο σπίτι, να καταλαβαίνει αμέσως τι θέλουμε. Του ζητάμε, στην ουσία, να είναι σχεδόν τέλειος. Κανείς όμως δεν είναι τέλειος, ούτε καν εμείς οι ίδιοι.
Ο σκύλος πρέπει να είναι σκύλος
Ο σκύλος μας γαβγίζει, μυρίζει, μασάει, σκάβει, ενθουσιάζεται, επιφυλάσσεται απέναντι σε αγνώστους. Αυτά δεν είναι ελαττώματα. Είναι η φύση του, ο τρόπος που βιώνει τον κόσμο ως σκύλος.
Όταν περιμένουμε να μην κάνει τίποτα από αυτά, στην πραγματικότητα του ζητάμε να πάψει να είναι ο εαυτός του. Πολλά από τα «προβλήματα» που βλέπουμε δεν είναι παρά η απόσταση ανάμεσα σε αυτό που είναι ο σκύλος και σε αυτό που εμείς θα θέλαμε να είναι.
Από πού έρχονται οι προσδοκίες
Οι προσδοκίες μας συχνά δεν έρχονται καν από τον δικό μας σκύλο. Έρχονται από εικόνες: τον σκύλο της ταινίας που κάνει τα πάντα με ένα νεύμα, τον σκύλο του γείτονα που μοιάζει «τέλειος», την ιδέα που είχαμε στο μυαλό μας πριν τον γνωρίσουμε.
Όμως ο σκύλος μπροστά μας είναι ένα ξεχωριστό ον, με τη δική του ιστορία, τον δικό του χαρακτήρα και τον δικό του ρυθμό. Δεν είναι η εικόνα που φανταστήκαμε, και δεν χρειάζεται να είναι.
Όταν χαμηλώνουν οι προσδοκίες
Κάτι όμορφο συμβαίνει όταν αφήνουμε πίσω τις υπερβολικές προσδοκίες. Η πίεση φεύγει, από εμάς αλλά και από τον σκύλο. Σταματάμε να απογοητευόμαστε για το τι δεν κάνει, και αρχίζουμε να εκτιμούμε το ποιος είναι.
Παραδόξως, τότε είναι που τα πράγματα βελτιώνονται. Ένας σκύλος που δεν νιώθει συνεχώς ότι απογοητεύει, που τον δεχόμαστε όπως είναι, νιώθει πιο ασφαλής. Ένας σκύλος που νιώθει ασφαλής, μαθαίνει και συνεργάζεται πιο εύκολα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα παρατάμε ή ότι δεν μπορούμε να κάνουμε εκπαίδευση για να βελτιώσουμε πράγματα. Σημαίνει ότι ξεκινάμε από ρεαλιστικές, δίκαιες προσδοκίες, που σέβονται το ποιος πραγματικά είναι ο σκύλος μας. Στο τέλος, η πιο όμορφη σχέση χτίζεται όταν αγαπάμε τον σκύλο που έχουμε μπροστά μας, όχι τον σκύλο που φανταζόμασταν.